در اینکه بخشی از تولیدات تبلیغاتی در ایران کپی کارهای خارجی است (کاور کردن) بحثی نیست. در مورد خوب یا بد بودن آن هم جای بحث نیست. چرا که برخی آن را تایید می کنند و برخی رد می کنند. به هر تقدیر خدا کند اگر کپی کردنی هم در کار است کیفیت اصل اثر حفظ شود و یا بر آن بیافزاید. آنچه که روح آدم را به درد می آورد فرهنگ کپی کردن از روی دست شرکتهای داخلی است.

از نمونه های آن می توان به کپی کردن نماد چتر توسط بیمه/بانک پاسارگاد اشاره کرد. نماد چتر زرد رنگ در سال 86 توسط شرکت بیمه پارسیان به عنوان نماد رسمی این شرکت به بازار معرفی شد و کمتر تولید تبلیغاتی را در این شرکت می توان دید که چتر زرد در آن وجود نداشته باشد. از این بگذریم که با معرفی این نماد توسط شرکت بیمه پارسیان، سایر شرکتها به صورت گاه و بی گاه از آن استفاده کردند، اما چیزی که بسیار تو ذوق می زند استفاده بی رویه شرکت بیمه/بانک پاسارگاد از نماد چتر در تولیدات تبلیغاتی خود است.داشتم فکر می کردم که واقعا آیا آنچه توانسته ایم لطف خدا بوده است یا انچه توانسته ایم کپی کاری بوده است. دوستانی که در زمینه طراحی شخصیت برای شرکتها فعالند می دانند که این پروژه ها، چقدر پروژه زمانبری است و چه انرژی می گیرد. شاید بهتر بود شرکت بیمه پاسارگاد از شعار رسمی خود کمی تبعیت می کرد.
منبع: سیگما